üç vakit önce dizelenmişti üzünçlerim
sevdiğim
dünya ne denli küçücük
âlem ile kayboluverdin içimde
buhurdan gezdirdi anılar üzerinde akşam sefası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirleriniz çok güzel tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta