Ayrık Otu.
Bakır çarığı yüzlerde
Büyümeseydi acımasız sessizlik'
Büyümeseydi insanların
Kendine gözlerinin ihaneti'
Ben vurulmuş bir çocuğun
bakışlarında böyle ölmezdim..
Şimdi içimi dağlıyor
Tankların paletlerinde
çırpınan kuşların kanat sesleri
Oysa kuytulardan yükselerek
Şafağa baş kaldıran güneşin
Gün doğunu gözüne çarpan
Günün ilk ışıkları gibi'
Yıldızlı geceleri
Damlara sarkan
buzlardan seyretmeli, ki
Gör nasılda'
Ana kucağı, gibi sıcak ılıman
Yar göğsü gibi huzurluydu
Anadolumda yurdumun dağları..
Bir çığ düşer ovaya
Bir çığlık yükselir derinden
Bir hıçkırık söker gelir
Dağları yüreğinden
Ve dal gibi koparılan hayatlar
Sökülüp atılır
Vatan diye sığındığı toprağından
Ve ayrık otu gibi sökülür oldu
Anadolu insanı ocağından..
2013..Abdullah Ozan Vurguni.
Sevdal PolatKayıt Tarihi : 30.1.2020 19:16:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!