Elasından hara düşürür,
Keskin vede kadirşinas bakışlar,
İçinden için çıkar , titretir zeminini
Ateşi yakar lav misali, pejmurde.
Kaybedersin kendini,
Büksen de feleğin çemberini.
Uğraklı yollarda,
Serseri mayınlar serili.
Hangi basış, kaç parçalanış,
Serden geçer, ayn-ı elanda,
Atar, şah damarın nezdinde,
Öyle derin, öyle kalbi sefili
Ruhu doysa, adam olmaz muhteremin.
Özge Bilgeç
Kayıt Tarihi : 12.03.2024 11:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!