AYNALA BENİ
Bir elimde ayna… bilirsiniz ya, öyle derler. Benim de bir elimde ayna olsa bile, umurumda olan bir dünyam var. Aynalar yalan ise, o zaman benim dünyam da yalan.
Türkan “Gerçek sen isen ayna, şimdi söyle bakalım, bugün sen nasılsın? ”
Aaaa bir ses geldi hayret, iyiyim diyor, bir de bana soruyor sen nasılsın?
“Ben mi? Nasıl olayım işte bildiğin gibi.”
Ayna “Hayır hayır bilmiyorum, bildiğim ne olabilir? Gel istersen yüzüne bir bak”
Ayna benden sonra konuşuyor bir soru sorayım “hangimiz gerçeğiz, sen mi ben mi? ”
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta