Ayna Ve Öz Şiiri - Huban Asena Özkan

Karakterim benim, değişmez özüm,
Kimliğim bellidir, senettir sözüm.
Lakin sert bakarsam, sanma ki çözüm,
Tavrım sana bağlı, benden değildir.

​Sanma ki bu duruş, doğuştan gelir,
Sesin nasıl ise, yankın öyledir.
Karakterim tektir, sanma değişir,
Tavrım bir aynadır, benden değildir.

Yüreğim mertliktir, hile barınmaz,
Karakter çeliktir, kolay aşınmaz.
Niyetin kötüyse, yükün taşınmaz,
Çektiğim o sınır, benden değildir.

Yüzüne gülmezsem, sebebi sorma,
Kendini aklayıp, beni hiç yorma.
Karşımda beyhude, divana durma,
Gördüğün o suret, benden değildir.

Tatlı dille gelsen, bal olur sözüm,
Dostluğa açıktır, her daim gözüm.
Lakin kem sözüne, tükenir özüm,
Duyduğun o öfke, benden değildir.

Filozban diyor ki; bu ayar şaşmaz,
Asil olan insan, haddini aşmaz.
Karakter bendedir, dışarı taşmaz,
Tavrım sana hastır, benden değildir.