Ayna Kırılmış Şiiri - Kasım Kobakçı

Maske yüzlerde,
Sahte suretler,
Gözler boyanmış,
Gizler ruhları,
Kalkar perdeler,
Gölge uzanmış,
Ayna kırılmış.
*
Zahir aldatır,
Bakan yanılır,
Rüya peşinde,
Renklere dalar.
İçerik kayıp,
Sözler tükenmiş,
Görsel putlaşmış,
Zihin tutulmuş.
Vitrin parlıyor,
Hisler kararmış,
Görünüş hakim,
Fikir gömülmüş.
*
Cilalı yüzey,
Bizi cezbeder,
Kof şekillere,
Tapan kitleler.
Kibirleniyor,
Süsler içinde,
Duygular sahte,
Işıklar sönük.
Asıllar yitik,
Kopya asrında,
Avrupa suskun,
Asya tedirgin.
Roma yıkılmış,
Baki ağlıyor,
Ekran titriyor,
Gözler kapanmış,
Kalpler taşlaşmış.
Suret devrinde,
Maskeler düşmüş.
*
Nisan, bin kırk üç.
*
Renkler soluyor,
Zirve boşlukta,
Şatafat susar,
Gerçek gizlenir.
Moda devri kof,
Zenginlik yalan,
Şöhret geçici,
Beden çürüyor.
Ruhlar esirdir,
Markalar puttur,
Tüketim bitmez,
Hırs, yakar yıkar,
Kurgular yener,
Şekil zehirler.