Şair Gülsüm Coşkun 10 Mayıs, 1969
Aynı havayı solumak aynı gökyüzü altında
Aynı gökyüne bakarken,
Ayrı düşlere uyur ve uyanırız.
Güneşle ay misali bizimkisi
Biri doğarken diğeri kayboluyor.
Gülsüm Coşkun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta