Tükendi nefesim bitti mecalim
Kimseye diyecek kalmadı sözüm
Kıyamete kadar sürer vebalim
Yüzüm gulsede bitap düştü özüm
Ne Bahardan bir lahza esinti var
Gide gele tüm yolları yürüdüm
Çare olsa belki sorar bulurdum
Ben kendimi taşa geçer sanırdım
Sözümü yere çaldı lâl etti beni
Kara kader neye kastın var idi
Varmak istemediğim bir noktaya
Olmak istemediğim bir adama
Dönüşü olmayan o dar yollara
İtme beni…
Bir gün gelirde süra üfleyince İsrafil
Ne yahudi kalır burada ne de İtrail
Seçmez güçlüyü yada zayıfı Azrail
Zulmedene azap var sen ne bilirsin
Kafes
Söylüyorum ahvali taş duvarlara
İnsan postuna girmiş şu Davar’lara
Allahım hidayet verse tüm kullara
İster kız bana istersen vur
İster köle eyle istersen kul
Ne dedin ise tamam kabul
Kahrın da hoş Lütfun da
Bilseydim önceleri meğer
Kahve gözler kaşlar karası
İnci mercan değmez pahası
Ahenk mihenk billur bir afet
Kabul olmuş ana duası
Söyle güzel nerden bu ziya
Pencereme vuran ay ışığım sen
Geceye düştü mü kahve gözlerin
Mehtabın seyriyle yüzüme gülen
Haneme doldumu kahve gözlerin
Ya olur ardımda yahut önümde
Gölge gibi sanki her an peşimde
Bazen hayalimde bazı düşümde
Gözüme perde mi kahve gözlerin
Gördüklerim rüya olsa
Dayanamam bu acıya
Gittin artık şimdi yoksun
Ne buldunki başka kolda
İçten içe hep gizli gizli
Düğüm
Çözülmedi gitti şu kanlı ilmekli düğüm.
Bu ne zulümdür Ya Rab, bu ne çileli ölüm!
Şeytanlar aşikar olmuşlar zahir geziyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!