Aydın’da efe olur, kendisi efe başı,
Çalışkan, çok da hızlı, bizden küçüktür yaşı,
Tuttun mu koparırdı, elindeki her işi,
Bahadır Yörük adı hafızalarda kaldı.
Kısa süre içinde çok işleri başardı,
Ne yaparsam diyordu buraya kalan kârdı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta