dudakların,
en lezzetli öpüşleri,
öyle bir utanca çevirir ki,
dağ taşta yaşayan canlılar, ondan,
yararlanmak istiyor...insan şekline gelmek için.
ve yanakların,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel bir anlatım....KUTLUYORUM SİZİ......
şiiri anlamadım...anlamak zorunda da degiliz ....bu tür şiirlere asla olumsuz eleştiri getiremiyorum..yeni bir şey deneniyor..yada aranıyor....bulunmasını temenni ederim aranan neyse....lida güzel bir isim...başkalıgından belkide....başarılar
ve seher,
senin ellerinle uyanıyor!
tebrikler şair e......... anlamlı dizelr güzel bir şir okudum
siz var olun be şair ....siz var olun....çok güzeldi...saygılar
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta