Aya imrenen çocuk
Hep ayla ilgilenen çocuk
Koşarak ne tutacaksın
Düzde yorulan çocuk
Ay gibi düşüncelerin var
Karaya yazsan ak çıkar
Hecelerde kümelenmiş
Dağdan ulu sözlerin var
Akşamı bekleyen çocuk
Babasını gözleyen çocuk
Heves toplar sokaktan
Dağıtır bol kepçe çocuk
Yüreği pamuk çocuk
Sabahtan dalgın çocuk
Yolları ipe dizersin
Otobanda yarış var çocuk
Yorgan altından gülersin
Kardeş payı der bölersin
Büyüdükçe çekilmezsin
Küçükken sevimlisin çocuk
25.05.2012 Saat: 16.05 /Darende
Not: Antoloji.com okurlarına armağanımdır.Dumanı üstünde bir şiir..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta