Bakınca şöyle
Ay ışığından koparılmış gibi
Parmaklarımın ucu ağzımın tadı kenarı
Üstüm giysime bakıyorum
Sofrasından kalktığım neyse ondan kalma beni ele veren boyanmış bulaşık
Çocukluğun bilindik halleridir ya, zaten ordan sanki hiç büyümemiş memişim de
Deli kanlılığımı da sayar katarsak , fazlası yok, başkası yok, diğeri yok, hiç değişmemişim
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta