ay gecenin yüzüne, sevgilimin gülyüzüyle vuruyor,
gece güne sevgilimin gülyüzüyle gülümsüyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiiri beğendim. Bir beyit de olsa güzel olmuş. Teprikler.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa Yılmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta