Yaranılmıyor kimseye ne kadar kendinden verirsen o kadar fazlasını istiyorlar
Ne güzel gülüyorlar yüzüne ama bilsen ardından nasıl da pervasızca sövüyorlar
Arınılmıyor hiç bu musibetlerden nereye gitsen onlar da hep peşinden geliyorlar
Kederinden ölüyor olur sorsan herkes ama görsen sanki her gün yeniden doğuyorlar
Zorla değil ya hiç sevmedim sevemiyorum bu insanları bu bir suç mu ya da günah mı
Tonla rezillik onca riya ortadayken içim almıyor yutamıyorum yalanlarını
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta