Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Al eline Allahın kitabını,
Oku anla ne diyorsa onu yap.
İnsanlara yapıyor hitabını,
Kur’an sana ne diyorsa onu yap.

Karlı bir kış günü doğmuşum gülüm,
Kalbimizin sıcaklığı ondandır.
İkibin rakımlı dağda büyüdüm,
Gönlümüzün yüksekliği ondandır.

Sanmıştım ki artık beni anlarsın,
Ne oldu bir tanem, neden değiştin?
Söyle yine el sözü mü dinlersin,
Ne oldu bir tanem, neden değiştin?

Nedensiz de sever insan,
Kaşa, göze bakmaz öyle,
Sen yokken de sevdim inan,
Hakkın geçti helal eyle.

Yüreğime battı kanıyor içim,
Dilinde diken var, güle ne deyim?
Seni sevmek oldu, günahım, suçum,
Eğer sen bilmezsen ele ne deyim?

Seviyorum demek güzeldir söze,

Yürekte yapmışım seninle akdi,
Sevda ateşini yakmak ne güzel.
Birlikte oturup bir seher vakti,
Güneşli dağlara bakmak ne güzel.

Seni görür görmez bir şimşek çaktı

Seni görebilmek umudu ile,
Sokağında volta vurmak ne güzel.
Gün, ay değil; yıllar sonrası bile,
Söz verince, sözde durmak ne güzel.

Rüzgar oldum selamları salınca,

Ben aşkın badesini, sensiz nasıl içeyim,
Bana zehir, ellere; bal oluyor, nerdesin?
Bu sevdaya yalınız, nasıl ömür biçeyim,
Umutlarım bir kuru, dal oluyor, nerdesin?

Ateş olmayan yerden, duman çıkmaz diyorlar,
Yangın gönülde ise, nereden göreceksin?
Gökyüzünde bulutlar, dünyaya ağlıyorlar,
Gözyaşım yürekdeyse, nereden bileceksin?

Sana hasret duyguyla coşup çağladığımı,

Hasretin içimde buz tutmuş iken;
Mevsimler kış olsa ne yazar bana.
Aşkın yüreğimde köz tutmuş iken;
Mevsimler kış olsa ne yazar bana.