Gönlümde açmıştı sevda gülleri,
Öpüp koklamayıp dermeden gittin.
Sevgimle uzattım sana elleri,
Bu aşkın sırrına ermeden gittin.
Allahtan gayrıya edersem minnet,
Şu gönül bağında kurur giderim.
Seninle yaşanan her yerdir cennet;
Sırat köprüsünde yürür giderim.
Sen yaban keçisi, ben avcı olsam,
Avlasam dağlarda göz ile seni.
Sen aşkın mahkumu, ben savcı olsam,
Bağlasam dağlarda söz ile seni.
Su olup aşkın közüne,
Aktın! Daha yetmedi mi?
Başka birinin gözüne,
Baktın! Daha yetmedi mi?
Boşuna çöllere vurma kendini,
Seni gören çöller vahaya döner.
Sevda pınarının yıkma bendini,
Gözyaşım sel olup sahraya iner.
Dertler sıralanmış bir bir geliyor,
Bir gün sende karşılıksız seversen,
Aşk bakiyen açık çıkar sevdiğim.
Benim gibi kötü rüyalar görsen,
Dudağında uçuk çıkar sevdiğim.
Gel de karı gönül dağım da seyret,
Sen ak saçlarına kar dedin mi hiç?
Bakarken üşürsün, edersin hayret!
Yürek yangınına har dedin mi hiç?
Bekliyorum yıllardır, sabır taşım çatladı,
Şu dağların ardından, çık ta gel ceylan gözlüm.
Hasretlik kat sayısı, bil ki kırka katladı,
Aşılmaz engel varsa, yık ta gel ceylan gözlüm.
Gel be gülüm gel de bende,
Şu kışları yaza çevir.
Yüzüme bak gül de sende,
Yokuşları düze çevir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!