Tebessümün inan hayat veriyor,
Sevdiceğim bana her gün gülsene.
Seni seven damla damla eriyor,
Geleceksen bir an önce gelsene.
Ölüm fermanımı yazsa da kadı,
Sen güldükçe güller açar,
Ben de gülüm derim elbet.
Gönlüm kanatlanır uçar,
Ben de gülüm derim elbet.
Damarımda kan diye, acı akar gören yok!
Tepetaklak oldu hep, hayatta inişlerim.
Mutlu sanırlar beni, derdin var mı? soran yok!
-Gece rüyamda bile, darbe yiyor düşlerim,
-Gülüyorum sanırlar, ağlarken gülüşlerim.
Şu batan güneş bile, sevdayı anlatıyor,
Kötülük olmaz gülüm, aşkın olduğu yerde.
Sol yanım senden yana, senin için atıyor;
-Sensizliğe mahkumum, gül’ün solduğu yerde,
-Her ömür çekip gider, vaktin dolduğu yerde.
Hüzün sardı dört yanımı,
Şu sevdamı gel geri ver.
Bakışın alır canımı,
Şu sevdamı gel geri ver.
Bir dünya kurdum görsen, sade senle ben varım,
Gözlerine bakıyor, dizinde sızıyorum.
Aşkın boynumda ilmek, sözün idam kararım;
-Bak göz kapaklarıma, resmini çiziyorum,
-Sevda türkülerini, hep sana yazıyorum.
Kırmızı çiçektin bahar dalında,
Gönlümde açınca sevdaya döndün.
Tatlı bir düş idin nehir salında,
Kalbime akınca sevdaya döndün.
Kırk yıl okusam da aşk okulunda,
Sevdaya yazacak tez'im yok benim.
Bir başkası oldu senin kolunda,
Kalbinden vurmaya gez'im yok benim.
Şu gönlüm her zaman seni diliyor,
Bir kasırga vurdu bize yaz günü
O bir yana, ben bir yana, ne deyim?
Düşlemiştim onun ile düğünü
Sevdiğimi anlamadı, ne deyim?
Bu çekilen kader midir, yazı mı?
İnsan vuruluyor sevdiği yerden,
Sevmek, sevilmenin kuralı değil.
Seven yari için geçerken serden;
Benim sevdiceğim oralı değil.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!