Atlar kadar özgür değilim
Irgatlar atları koşmuş
Bu yazda saman çokmuş
Ama ya karakış
Karakışı geceye sormalı
Güz çiçekleri
vurdukça cama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çıkar at
at gözlüklerini beyninden
Bir koşu kopta gel
Atlara kadar...
Bilirsin
atlar kadar
özgürdür ırgatlar...
Umarım doğru anlamışımdır şiiri.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta