artık yırtık resimlerde yok istanbul
balıkçıların feryatlarıda suskun
arnavut kaldırımları isyanda
aglamaklı çocuk sesleri duyulmuyor
sevda şarkıları söylenmiyor istanbulda.
denizler maviligini çoktan kaybetti
işte bir ömrün ahında saklı gamı,
çok gördün bu yürege yerleştirdigim seni.
giydirdigin gömlegi yakıp,yıktın elinle.
ömrümün son demleri kapıldı hep seline.
son gücümü, cesaretimi toplayarak önüne,
yüregimibn sesini serdim hep dizlerine.
martıların çıglıklarına karışıyor,
uzak denizlerin sesleri.
sen i getirecek gemiyi bekliyorum,
ıslak kaldırı mlarda.
bir iskele kahvesinde,
ALLAH diyor kitabında, örtün diye emrediyor,
bilmiyorsan okumayı, bir bilenden doğru öğren.
el in, yüzün açık kalsın, her tarafın örtün diye,
sen bunlar uymuyorsan islam bunun neresinde.
görünmesin boynun, kolun, gerdanın,
ziynetini gösterme hiç, olmayanlar üzülmesin,
seni ilk gördügüm an
alem sustu,dünya küçüldü.
tüm sazların sesi kesildi,
sdadece gözlerimde nihjavent.
ya seninle ilk buluştugumuz an,
gece birden aydınlandı.
nerede' alaca karanlıkta bıraktıgım
gündogumu gözlerin.
seni sevmek varken
kaybetmenin acısını çekmek niye.
dagların engin sancısı
denizlerin öfkeli dalgaları
bir avuc güneş aldım,
biraz ay kırıkları kattım,
okyanuslara karıştırdım,
çiçeklerin özünü kattım,
kokun oldu.
gecenin çizgilerini çizdim,
senin çıplak tenini bıçakla kesecegim,
gözlerini çıkarıp ateşte yakacagım.
saçlarından bir tutam çarmıha gerecegim,
bir can diye, bin canı neden öldürdün diye.
mademki tutmayacaktın,
neden söz verdin bana.
ihanetin bedeli söyle nedendi,
terkedip,aldatmanın hazzı ne verdi sana.
yaptıklarınla,kırdın tüm kadehleri,
tüm şerefleri başkasıyla kaldır,artık sen.
kaç defa okşadı saçlarını bahar,
kaç defa öptü dudaklarından bahar.
kaç defa güneş dogdu gözlerinde,
kaç defa ellerini tuttu yar.
yüreginde sızıların çogaldı mı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!