toprak gülecektı,
kasımpatılar,menekşeler.
açacaktı,
papatyalar kıskanacaktı.
bir taşdikilecekti,belki de bir tahta,
anılarda kalacakyı.
kimsesiz yalnız ve dilsiz
günboyu insanlarla yüzyüze.
binlercesine gülümseyen,
yol gösteren yardım eden.
hiç konuşmayanlar.
bazen cvanlı kırmızı,
hep acılar yüklendi.şu gönül postasına,
bir acı çıglık ile girdi son rotasına.
gittikçe uzaklaştı,rayların gürültüsü,
gözyaşları kapattı gözlerin görüntüsü.
ne sallanan bir mendil,ne kalkan bir el gördü,
inadına tutunacagım hayata,
yıkacagım tüm bendeki senleri.
kıracagım bagladıgın zincirleri,
uzaktan gülüşlerine inat,
hayatı zehredişine inat.
ne varsa bende seni
kapanıyor tek,tek,bir,bir,
ömrümdeki tül perdeler.
damla,damla tüm yagmurlar,
tükeniyor birer,birer,azar,azar,
sana olan tutkularım sevdalarım,
yagmur gibi hasretlerim,vuslatlarım,
öyle çok şey ögretti,
hayatın acı yönü.
yok yok sade o degil,i
yaptıkların da yetti.
bedenin buz tutarken
yüregimde fırtına
denizin karayla birleştigi yerdeyim,
öfkesi dinmiyor,oldukça hırçın.
gökyüzünde akbabalar telaşlı,
toprak aglamaklı,toprak perişan.
bakışlarında nefret,ışıgında öfke var,
ne kadar uzakta olursa olsun,
daglar girse aramıza,
nekadar zor olursa olsun,
ölüm girse aramıza,
ben sevdanın delikanlısı
sen aşkımın efendisi,
bin ömrüne yemin ettin,
ben biterim,ömrüm biter aşkım bitmez demiştin.
günler geçti mevsim kıştı,
unutuldu yeminler.
gözyaşları, aglayışlar,yeminler,
gözüm görmez gözlerini görmezsem,
Gözümde bir damla yaş bırakmadınki
yürekte atan sen hiç kalmadınki
bir yudum sevgi idi hiç vermedinki,
söyle, seni neden seveyim?
özüm,sözüm,dilim, gözüm sen idin,
özümü öldürdün,dilim tutuldu,gözlerim artık görmez oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!