Atik Acar Şiirleri - Şair Atik Acar

Bir gün aniden çıkar gelirsin diye,
Sensizlik tadında hüzünlü şiirler yazdım.
Ilık ılık kan akan yüreğimle,
Buram buram hasret kokan,
Sofralar hazırladım,

Bana hergün neden kahkaha atıyorsun diye soruyorlar,
O kahkahaların ardında ne acılar var hiç bilmiyorlar,
Güldüğüm her akşamın sabahında,
Gözyaşlarım, sel olup akıp dinmiyorlar.
Her gülen gözün ardında,mutlu bir yürek mi var sanıyorsun,
İçten içe akan gözyaşımı hiç mi görmüyorsun,

Ne yazım, kışa döner,
Ne de aydınlık, karanlığa,
Ne ölen dirilir, kalkar ayağa,
Ne de güneş teslim olur karanlığa.
Ne ömrüm, uzar yıllara,
Ne Tanrı, bir kapı açar sonsuzluğa,

Bir akşam getir bana,
İçinde senden başkası olmayan.
Bir akşam getir bana,
Bahçesinde tomurcuklar açan,
Çiçekleri hiç solmayan.
Bir akşam getir bana,

Gidiyorum…
Yeşil gözlerini göremeden,
Elveda bile diyemeden,
Sensizliğe alışamadan bırakıp gidiyorum.
Rüzgarla uçuşan sonbahar yapraklarıyla,
Veda ederken sana,

Beni böyle sensiz bırakıp gitme ne olur,
Yıkık perişan halde bırakma!
Gözlerimde yaş yüreğimde sızı,
Sırtıma saplanmış hançeri bırakıp gitme!
Sensiz hayat zindan olur bana,
Kimsesizlik acı verir bu cana,

Gecenin soğuk kucağında bırakma beni!
Her yer karanlık her yer ıssız,
Bütün şehir çekilmiş,
Kimsesiz güvercinler gibi,
Bırakma beni,
Gitme!

Sensiz olduğum günlerde güneş doğmuyor,
Rüyalarını gördüğüm gecelerde sabah olmuyor,
Unuttun mu diye soruyorum kendime ,
Gittin gideli gözyaşlarım dinmiyor.
Bırakma dedim sen giderken,
Alışamam,dayanaman, yalnızlığa seni özlerken,

Neden gülmüyorsun diye soruyorlar bana,
Nasıl gülünür ki bu kahrolası dünyada!
Beyzaların kara,kapkaraların beyaz ,
Eşreflerin şerefsiz,şerefsizlerin müşerref olduğu ,
Nasıl yaşanır böyle bir dünyada?
Söyle bana nasıl güleyim,

Neden gülmüyorsun dediler,
Yüreği kan ağlarken, güleni gördün mü hiç?
Sana böyle olmak yakışmıyor dediler,
Yakışmazsa yakışmasın, derdim bile olmaz hiç.
Güleyim derken,kendimi fazla geremem,
Seveceklerse beni böyle sevsinler de diyemem.