Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok hoş, özgün ve ustaca imgelerden bir deniz gibi şiiriniz...Yüreğinize ve kaleminize sağlık...
Böylesine büyük aşkları yaşayanlar yüreklerindeki yangının sönmesini hiç isterler mi?Gönüllerindeki sevgi pınarı bile çağlayana dönüşür ve okyanusları oluşturur.Zifiri geceler bile ışıl ışıl aydınlık,kara kış da sımsıcacıktır sevenlere...Şiirinizde gerçek aşkın tarifini buldum.Sizi kutluyorum sevgili şairim.Saygılarımla...Hüseyin Erdoğan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta