Ateş ve Su Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

🔥 ATEŞ VE SU 🌊
Fevzi Emir Yılmaz

Henüz aşkın adı konmadan önce
bir ayrılık düşmüş zamana.
Yaklaşmak yasakmış, dokunmak günah;
birleşmekse kader defterine
“imkânsız” diye mühürlenmiş.

Ancak bazı bakışlar
yazgının sınırını zorlamış.
Su, ateşe sevdalanmış
ve her bakışı,
küçük bir ateş kıvılcımı oluyormuş adeta.

Oysa ateş sudan hep uzak durmuş.
Bilirmiş kavuşmanın bedelini:
ya kendisi sönerek yok olacak,
ya da su göğe savrulup
buhar olup silinecekmiş hayattan.

Su bunu sezermiş;
ama sezmek, vazgeçmek değilmiş.
Gönlünü dinlemiş yalnızca.
Bir ömür ateşin izinde sessizce yürümüş,
susmayı öğrenip zamana yaslanmış.
Beklemiş…
Beklemiş…

Bir gün ateş, yüksekçe bir yerden
titreyen bir sesle seslenmiş:
“Peşimden gelme artık.
Birleşmek ikimizin de sonu.
Ya sen tükenirsin o gün,
ya da ben yok olurum.”

Su başını eğmemiş;
sesi duru, sözü sakinmiş:
“Ey ateş,
sensiz geçen her an zaten eksik kalırım.
Sensizlikte çözülmektense
yakınında tamamlanırım.
Yeter ki adın kalsın
gönlümün orta yerinde.”

Ateş susmuş.
Kendi alevine bakmış uzun uzun.
Sonra kederle sormuş:
“Ya bu yakınlık
benim sonum olursa ne yapacaksın?”

Su göğe bakmış o an;
bulutta kendini görmüş,
yağmurda dönüşü, nehirlerde sabrı.
Ve usulca demiş ki:
“Ey ateş,
seninle var olmam gerekmez.
Senin için eksilebilirim,
buhar olur yükselirim,
yağmur olur dönerim.
Toprağa düşer, çiçeğe can olurum,
ama seni söndürmem. Asla.”

Ateş o an, suyun yangınını görmüş;
sönecek gibi olup ilk kez titremiş.
Yanmayı değil, sevilmeyi anlamış.
Kaçtığı şeyin aşk değil,
kendi korkusu olduğunu
ilk kez bu kadar açıkça görmüş.

Kendinden
kıvılcım kadar küçük bir parça koparıp
bırakmış suyun üzerine:
sessiz, sıcak, ürkek.

Birleşememişler,
ama uzak da durmamışlar.
O günden sonra ateş
daha uslu yanmış,
su daha sıcak akmış.
Yolları ayrı kalmış,
ama her sabah
biri göğe dumanını göndermiş,
öteki yağmur olup cevabını indirmiş.

Biri yanmayı öğrenmiş,
öteki sönmeden sevmeyi.
Ve bu, birçok kavuşmadan
daha derin bir tamamlanış olmuş.
Ve en ağır yanık,
dokunmadan sevmeyi
öğrenenlerin payına düşmüş.