Ağlarken sokağın ışıkları ateş böceklerine,
Kim anlar ki senin göndermediğin mektuplardan,
Bir köşede ağlayan bir çocuk bıraktığından?
Çocukluğunun hangi oyununda bırakmıştın gülümsemeni?
Git oraya çocuk, git tut ellerinden!
Nerede bıraktıysan gülümsemeni al...
Yoksa ne bu denizden bu martıya yar olur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta