Kanatlarından birini koparmışlar, ateş böceğinin…
Sonra, diğerini kopardılar…
Sırtından yavaşça ayaklarına akıyor kanı…
Kanı sevişiyordu toprakla bakarken aşağı…
Yürümek zorunda kaldı ateş böceği…
Alışıkta değildi böyle yürümelere…
Derman kalmadı ayaklarına yüklenen bedeninde…
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta