Kanatlarından birini koparmışlar, ateş böceğinin…
Sonra, diğerini kopardılar…
Sırtından yavaşça ayaklarına akıyor kanı…
Kanı sevişiyordu toprakla bakarken aşağı…
Yürümek zorunda kaldı ateş böceği…
Alışıkta değildi böyle yürümelere…
Derman kalmadı ayaklarına yüklenen bedeninde…
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta