Atam Şiiri - Seyrani Göl

Sıradan bir gemi değildi bindiğin,
Bir milletin kaderiydi taşıdığı.
Sıradan bir meşale değildi yaktığın,
Küllerinden doğan bir ülkenin ışığı.

Bağımsızlıktı ufkunda dalgalanan,
Özgürlüktü gönüllerde yankılanan.
Her adımın umut oldu yarına,
Her sözün iz bıraktı vatana.

Kurtuluştu tutuşturduğun ateş,
Karanlığı yarıp yükselen güneş.
Meşalen alev alev büyüdükçe,
Bir millet doğruldu yeniden ayağa.

Bir umut bıraktın yorgun ellere,
Bir ışık düşürdün karanlık yollara.
Rüzgâr aldı sesini denizlerden,
Yankısı ulaştı en uzak dağlara.

Vatan diye çarpan her yürekte,
Bir kıvılcımın hâlâ yaşamakta.
Çünkü yaktığın o kutlu meşale,
Asırlardır sönmeden yanmakta.

Fikirlerin nehir gibi aktı çağlara,
Devrimlerin yön verdi yarınlara.
Işığın düştü yurdun dört yanına,
Yol oldun, umut oldun halkına.
S.GÖL