Sokaklar sessiz, dillerde kilit,
Pas tutmuş teraziler raflarda,
Hakikatin sesi çoktan unutuldu.
Bekledik rüzgarın esmesini boş yere,
Atalet sahibi olduk adalet yerine,
Ve sessizce gömüldük kendi gölgemize.
Konforun gölgesinde eridi irade,
Kalkıp da bir "dur" diyen kalmadı,
Zaman akıp gitti hep böyle.
Kayıt Tarihi : 27.09.2026 21:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!