Asuman Şiiri - Sabri Servetoğlu

Giderken hiç olmazsa sesini,
yüreğini bana bırak Asuman.
Bıraksan yanarım,
bırakmasan kanarım.
Bir çift yeşil gözün hüznüne
ömür boyu kanarım.

Gözlerinin rengini bana bırak Asuman.
Bilsen, içimde her yer
ıssız bir orman.
Kalbimin her atışı
geceye düşen bir bülbül feryadı.

Bırak ki gözlerim
nereye bakarsa baksın,
senin yüreğine varsın.
Sesinde nefes bulayım,
adında sabah olayım.

Yansın sensiz geçen zaman,
dursun akrep, yorulsun yelkovan.
Yıkılsın ejderhalar, boğalar;
akreplerin, çiyanların ortasında
ben yine sana yanayım Asuman.

Her yüzde senin izini ararım,
her seste sana kulak veririm.
Bana bakan gözler bilir;
hiçbiri senin gözlerin değildir.

Gelirken önceden haber ver Asuman.
Kışlıklarımı kaldırayım,
dağılmış ruhumu toparlayayım.
Bu yorgun bedende
yeniden yer açayım sana.

Gelirken haber ver Asuman.
Mayıs ayında martılar geçerken
beni ağlarken görme.
Önceden haber ver de
bir sigara yakıp hasretimi saklayayım

Gelmeden önce haber ver.
Sessizliğinin hastalığını
üstümden atayım.
Yaralı sol yanımı
biraz olsun pansuman edeyim.

Gelmeden önce haber ver Asuman;
çünkü sen gelince
mevsimler değişiyor.
Ve ben, her defasında,
yeniden sana dönüşüyorum.
Önceden haber ver
Ben senin için yaşayayım, yaşlanayım