Daha on yedi yaşımdaydım
Duvarlara, ağaç gövdelerine, banklara yazmazdım sevgimi,
Lise defterimi süslerdi adı
Anlamı gibi sakin, sessiz ve huzurluydu
İlk şiirimi o'na yazmıştım
Okul çıkışında Su Sokağa kadar takip ederdim
Ta ki eve girene dek...
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




karanlık yanlızlıklarımdan aydınlığa bir polofonik aşk gibi güzel di..........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta