Sobanın alevi
Titrek titrek yansıyor tavana
ve ben
Yatağımda uzanmış
Bu hayatın
Bana göreliğini sorguluyorum
Öyle duygular var ki yaşamda
Düşünerek çözemezsin
Aklın sınırları Zorlanır
Hiçbir sonuca eremezsin
Yüreğe sormalı böyle anlarda
Bilirse bir o bilir
Bir noktayım simsiyah
Üstelik yerim de belirsiz
Varoluşumdan herkes habersiz
Sırada benim olduğumu bildiren
Ne bir virgül
Ne de noktalı virgül yok benden önce
Bir yanda sonbahar
Bir yanda yokluğun
Bir güz rüzgarına
Kaptırmış kendini sarı yapraklar
İner ıslak toprağa
Kavuşmadan önce
Kimi yazarken içer
Kimi de dinlerken
Yazarken de içtim
Dinlerken de içiyorum
Yazarken yazdıklarıma içtim
Dinlerken onların yazdıklarına
Telefonun öbür ucu
Uzun uzun sessizlik
Sesini duymayı çok istesem de
Çaresi yok sensizlik
Alışkanlığımdan öte
Sevgimden daha derin
Ben ayaklarına sermek isterken
Balkımış güneş sıcaklığını
Sen üşümüş bir kenttesin
Uzak...
Ben sarmak isterken
Yolculukta seni düşlemek
Daha keyifli sevgili
Görüntüler akıp giderken gözlerimden
Aklımda,yüreğimde sen
Ve artık eminim
Senden başka kimseyi
Eski bir limandı kalbim
Nice gemilerin uğrak yeri
Her gelen durdu,bekledi
Gönlünü hoş eyledi
El bile sallamadan
Çekip gitti.
Öyle uzağım ki sana
Çağırsan
Belki yetişemem imdâdına
Ama
Ben yine de
Güzel günlerde göreyim seni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!