Kahvenin ağzımda bıraktığı tat
Yalanlar aldatılmışlıklar
Dostluğa güvenin olmadığı yitik şehir
Boşa harcanan zaman
Sevgiyi hiç yaşamamış insanlar
Sahte gülümsemeler yalan sohbetler
Hani o ortada hiçbir şey yokken
Durup durup gülmelerimiz var ya
En çok onları seviyorum
Çünkü beni bu zamanlarda bir kişi anlar
Bir kişi duyar söylemediğim sözleri
Bir kişi dinler çalamadığım bağlamamı
Sakın büyüme çocuğum
Hep balonunla oyna
Yükseğe daha yükseğe fırlat
İnene kadar gülücükler gönder ona
Yere indiğinde kucakla onu
Ve en yakınında bulunan arkadaşını
Adım bile yabancı bugün
Düşlerim benim değil
Ben değilim sanki başkası
Başkasının bu ses bu bakış
Sahi neydi benim düşlerim
Nasıl bakardım ben
Perde açıldı
Ne sahnenin arkasında var insan
Ne kadının yanında
Tek kişilik bir oyun
Ve yaşamı oynuyor kadın.
Sahnenin dekorunda
Ellerimse seni acıtan
Bu denli yaralayan
Seni çıkmazlara sokan
Kartallara vereceğim onları
Alıp götürsünler.
Laf olsun diye baktım saatime
Bir yere gideceğim yok
Laf olsun diye uzandım yatağıma
Kapanmak istemiyor gözlerim
Laf olsun diye yudumladım çayımı
Ağzımın yanacağını bile bile
Bu elden gidiş
Bu kopuveriş
Bu sebepsiz susma
Bu kendinden kaçma
Bu bildiğinden şaşma
niye dersin?
Güneşe küsmüş
Günebakan çiçekleri gibiyim
Gittiğin günden beri
Bu kadar umutsuz
Bu denli çaresiz
Böyle küskün.
Bir şiir yaz benim için
Ama içinde sen olsun
Sence ben değil
Bence sen de değil
Sence sen olsun şiirinde
Hüzünlerini anlat bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!