Aslı Işık Şiirleri - Şair Aslı Işık

Bir yaprak düştü yalpalayarak ayazda
Ağaç elini uzattı yaprağa
Bırakmak istemez gibiydi hali
Ama yaprak ağacı dinlemedi
Bırakıverdi kendini ıslak toprağa...

Az önce ağlarken
Bilmiyorum neden
Seni geçirdim içimden
Sarılıp ağlasam dedim
Gözyaşlarım bitmeden...

Kendimi yaksam
Bedenim kül olur
Külümü rüzgar alır
Yarime savurur
Yarimi de yanıma alıp
Diyar diyar gezinir.

Sakladım sana olan sevgimi
Kimseler bilmesin diye
Uzaktan sevdim gözlerini
Nazarım değmesin diye
Saklım oldun benim
Yasaklım oldun

Sen giderken
Ben
Yalnız kaldım kendimle
Şimdi ben gidiyorum
Ne sen kendinlesin
Ne de kendin seninle

Gözlerin güneş aydınlığı
Baktığı yeri ışıtan
Gözlerin güneş sıcaklığı
Değdiği yeri ısıtan
Mavi yeşil bir nehir
Sıcak bir yaz gününde

Düşüncemde başladı maceran
Sürdü bir zaman düşüncemde
Tam yüreğime sızmaya başladığında
Kaybettim seni
Bir yerlerde hep vardın
Farklı yüzlerle kapamaya çalıştım yüzünü

Sen alnımdaki her bir çizgi
Sen gözümdeki anlam
Sen içtiğim bir bardak sıcacık çay
Sen daldığım uzaklar
Sen çıkışını bulamadığım yollar
Belki de sen bensin

Sessizlik zor
Sessizlik ağır
Gece yaşlı bir adam gibi sağır
Bağırsam beni duyan
Yine benim kimseler yok
Cinayet saati başladı yine

Gün dediğin nedir ki
Gelir geçer
Kimi sigara içer
Kimi rakı
Kimi ikisini birlikte
Kimi kitap okur