yüreğim
senin için açan
nadide bir çiçek...
onu sakın soldurma!
sonra ruhumda açan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnsanlar bazan iki satırlada çok şeyleri ifade edebilirler,işte bu dizelerde aynı şekilde bana çok şeyler anlatıyor.Yürek sesiniz hiç susmasın.Beğeni ile okudum ve tam puan ile antolojime aldım.Saygı ve sevgilerimle herşey gönlünüzce olsun.
Çok güzel sade tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta