Küçüktüm.. Her geçen bulutu tutup sallayasım vardı.. O kadar masum ve hafifti ki.. Beni üzmeyecek gibi gelirdi.. İnanırdım o zaman düsüncelerime. Ve yıllar sonra büyüdüm. O beni üzmez dedigim bulutların altında terkettin beni. Tüm masumlugu senle doldu göklerin. Sen oldun günesim.. Anladım hüzündün,anladım mutsuzluktun.. Ama asktın iste. Kabullendim. Simdiyse gökkusagında ki rengimsin.. Bulutlarımın üstünde
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta