Küçüktüm.. Her geçen bulutu tutup sallayasım vardı.. O kadar masum ve hafifti ki.. Beni üzmeyecek gibi gelirdi.. İnanırdım o zaman düsüncelerime. Ve yıllar sonra büyüdüm. O beni üzmez dedigim bulutların altında terkettin beni. Tüm masumlugu senle doldu göklerin. Sen oldun günesim.. Anladım hüzündün,anladım mutsuzluktun.. Ama asktın iste. Kabullendim. Simdiyse gökkusagında ki rengimsin.. Bulutlarımın üstünde
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta