Sokağına hiç uğranmamış sevdasız evin kiracısıyım ben
suların çağlamasından suyunu hiç içememiş
sofrasının bir bardak suyuna muhtaç aşkın çeşmesiyim ben
sensizliğin adının yalnızlık olduğunu hiç kavrayamamış,
sensizliğe ömür boyu mahkûm olan bir aşk berduşuyum ben
sonu hiç yaşanamamış yarım kalmışlıkların
ve affa uğramamış sonların tek sorumlusuyum ben.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta