Tükeniyor duygularım birer birer,
Hiçbir şeyin ne tadı kaldı ne tuzu.
Bir zamanlar yemyeşil olan gönül bahçem,
Şimdi ne kadar da soluk ne kadar da kuru…
Aşk olmayınca anlamı kalmıyor hayatın,
İnsan sanki boşlukta hissediyor kendini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta