Aşklarımın Yarası Şiiri - Mehmet Ali Ateş

Avucumun içine aldığım
Ay ışığının
Aydınlığını sürdüm yüzüme
Nurlandım
Aşklarımın yarasında kanayan
Zamana savruldum
Annemin tatlı sesiydi geçmişten gelip
İçimi titreten
Sonra
O güzel anne kokusuyla kırklandım

Bırakıp ruhumu şehrin sessizliğine
Yitip gittim
Seni unuttuğum bu şehirden

Bıyıklarıma astığım aşklar sallanır
Gece sokak lambalarında
Işığını yitirmiş
Buğulu bir yaşamın kıyısında
Kaybolur siması beynime kazıdığım
Deniz fenerlerinde söndürdüğüm
Çocukluk anılarım karışır
İyot kokan denizin dalgalarına

Yağmur sonrası kokan toprak
Buğulanır güne
Islak sokaklar ezer damla damla
Sokak, sokak
Acıtır
Unuttuğum aşklarımın yaralarını

Ağustos 2026