Şimdi toprağı dinliyorum can kulağıyla, bahçemde alıkoyduğum söğüt ağacımın gölgesinde. Ruhumla fikir teatisindeyim söyledikleriyse bir çitlembik boyutun da, hayatında değişmeyen tek şeyin saçların diyor ne uzun ne kısa. Benimki seninki yada onunki
hepsinde aş var aşk var ihanet,
doğmak ve ölmek arasında
hayat. Fark varsa sadece resimlerde
kimi kıravatlı, kimi papyon, frak.. Debdebelerle geldi iki damla yaşla sona erdi keyf, ne kollar kalktı indi, hep bir şerefe sadece keyf..
Şimdi ilişiyorum nazlı bahara ne uzun ne kısa..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta