Keven çiçeğim Şiiri - Veysel Ballı

Veysel Ballı
30

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Keven çiçeğim

Beni dertten derde salan
Gözleri kömür karası kadın!
Ben seni bedenimin yorgunluğu kadar sevdim!
Sorarım,
Hangi şiir seni bu kadar çok severdi,
Hangi şair seni severken bu kadar çok yorulurdu.

Ben seni sevdiğim zaman,
Bu şehre son defa kar yağdı
Ve seni unuttuğum zaman,
Bu şehre ilk defa taş yağacak.
Kıyametin alametlerindendir benim sevdam.

benim sevdam
 bu coğrafyadaki bütün lalelere boyun büktürdüde
 ismini ters lale koydular.

Güle olan aşkıyla övünen Bülbül,
sana olan sevdamı duyunca gururuna yediremeyip gülistanı terk etmiş,
Gördün mü?

Sevdasından delirip çöllere düşen Kays,
Sana olan sevdamı duyunca,
Çölleri terk etmiş,
O da anladı ki aşkın yolu çölden geçmezmiş,
Akıllanıp evine dönmüş
Duydun mu?

Ah benim dokunmaya korktuğum keven çiçeğim
Tüm bedenlerde yara izleri bırakıyorsun,
Dikenlerinle aşkı aşılıyorsun  hiç acıtmadan.
Sanırım benimkinin dozu fazla kaçmış,
Hiç bir şey düşünemez
Hiç bir şey hissedemez oluyorum ara sıra.
Sen de fark ettin mi?

Beni mezar mezar dolaştıran
benim uğruna ölümü göze aldığım ölüm meleğim
Evet senin için ölebilirim,
Ferhat gibi beynimi dağıtıp,
Kerem gibi yanıp tutuşabilirim
Çünkü
Aşk öldürür
Çünkü
Aşk ölmektir aslında
Çünkü
aşk ölümden güzel değildir
Sen de benim için ölebilir misin?

Veysel Ballı
Kayıt Tarihi : 5.10.2019 13:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!