Bir sırra dokundum, dilim tutuldu,
Aşkı söylemeden canım yoruldu,
Ben beni ararken izim kayboldu,
Yeni bir yol buldum aşkın izinde.
Geceler şahittir sessiz ahlara,
Seherler su serper yanık bağlara,
Bir isim nakşolmuş gönül dağlara,
O ismi anarım aşkın izinde.
Düştüm de kaldıran elimden tuttu,
Her acı içimde nura dönüştü,
Ben "Neden?" dedikçe hikmet konuştu,
Sustum, boyun eğdim aşkın izinde.
Ne varlık benimdir, ne yokluk benim,
Bir gölge misali geçer her demim,
Benlikten soyundum, kaldı O isim,
Bir avuç toz oldum aşkın izinde.
Bir gün bu kafes de toprağa döner,
Dünya bir mum gibi ardından söner,
Hakk'a varan gönül ölümü yener,
Ölüm düğün olur aşkın izinde.
Ey gönül, kapında bekleyen kimdir?
Gelen de, giden de özünde birdir,
Ben deyip durdukça perde hep sendir,
Perde yanar gider aşkın izinde.
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 19:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!