Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hangimiz aşkın ateşine yanmadık ki, aşk varlıkla yokluk arasına hapseder insanı beyine nüfus edip ele geçirir bedeni çok güzel bir şiir okudum
Kelebekler çok hassadırlar ve özgürde olsalar çok kısadır yaşamları.Aşk denilende kısa sevda ise ömürlük gibi geliyor bana:))) çok içten buram buram sevgi kokuyor her ne kadar esaretinde olsanda.Sevgilerimle güzel kardeşim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta