Kuşanmış gölgelerinden en keskin kılıçları, İki yürek karşı karşıya, sessiz bir meydanda. Ne kalkanı var bu cengin ne de geri kaçışı, Yaralar açılırken en mahrem rüyalarda.
Bir vuruşta hasret var, ötekinde hiddet, Göz göze gelmek bile başlı başına bir savaş. Yenilmek; teslimiyetin içindeki o en büyük servet, Zaman akıyor üstümüze, hem hırçın hem yavaş.
Bu kavgada galip yok, mağlup ise kendinden geçer, Kılıçlar kınına girmez, sükût bürür her yanı. Aşk, kendi küllerinden ancak vuruşarak geçer, Feda ederken tek bir bakışta koca bir cihanı.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta