Toprak kokan odalarında tanıdım kendimi.
İlk resmimi deliklerinden gün sızan
duvarlarına çizdim.
Damında papatyalar açardı,
Rüzgâr esse uçacakmış gibi dururdu
çocukluğumun evi.
Geceleri gökyüzünü göğsüne toplardı annem
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta