Aşkın Anayasası Şiiri - Sinan Bayram

Önce bir kargaşa vardı, kaostu göğsümün iklimi,
Kanunsuz bir coğrafyada rüzgâra savrulurdu köklerim.
Sonra sen geldin, gözlerindeki o sarsılmaz mühürle,
İçimdeki vahşi topraklara medeniyet getirdin.

Aşk dediğin, başıboş bir tufan değil, bilirsin;
O, iki ruh arasında imzalanmış en çetin sözleşmedir.
İlk maddesi hüznü paylaşmak, ikincisi teslimiyettir:
"Ben, sende bittim; sen, bende hüküm süreceksin."

Bozulmaz bu anayasa, değiştirilemez ilkeleri vardır:
Mesela, kalbimin hiçbir maddesi sana kapatılamaz.
Mesela, gözlerinin değdiği her nispetsiz sokak,
Hürriyet ilan edilir birdenbire, sorgusuz sualsiz.

Kör bir inatla değil, aklın ve tutkunun süzgeciyle,
Bir nizam kurduk yıkıntıların ve yalanların üstüne.
Sen benim hem en tatlı isyanım, hem en haklı yasam;
Seninle mühürlendi bu göğüs kafesinde koca bir vatan.

Şimdi ne zaman bir şüphe düşse bu ömrün sınırlarına,
Açıp kalbimin yasalarını yeniden okurum:
"Madde bir: Seni sevmek, bu canın varoluş gerekçesidir;
Ve hiçbir darbe, bu büyük aşkı rejimden edemez."

Sinan Bayram