Dünyamın her dönüşü,
aşkından nefes alan şiir senfonisinden
O gülüşün yakıyor güneş bahçelerinden
Hele o gözlerinden süzülür eşsiz deryalar
Kapılıp gidiyorum eriyor mu dünyalar
Bulunmazın peşinden ebedi sonsuzluğa.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta