Evlatlarımız bizim kendi canımızdan olan canımız. Kaç yaşına gelirse gelsinler bizim gözümüzde hala çocuk onlar. Hastalanır korkusuyla terliyken soğuk su içirmediğimiz, hastalanınca başında beklediğimiz, akşam dışarı çıkacağında geç kalma şartıyla izin verdiğimiz, uyurken hala üzerini örttüğümüz çocuklarımız. Düne kadar kaybettiğimiz evlatlarımızda öyleydi . Vatanını bekleyip, Milletini korumaya gittiler, geri dönmediler. En güzel yere gittiklerini bilsemde her seferinde yüreğim kanıyor. Hakkını helal et küçük Asker Mehmedim.
Hatice Kutsal
Hatice KutsalKayıt Tarihi : 15.7.2020 02:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!