Malum senin değildir emanettir vucudun
Bir süre tatmin olsun bir lokma birşey yut ki
Teslimi muhakkak şart maliki var bu ruhun
Bedenin rahat etsin sen ruhunu uyut ki
Sabret asker dünyana bir ümit birgün doğar
Beklediğin o müjde korkuyu elbet boğar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta