Siz hiç ruju silik sesiyle bir kadını gülü solan ilk yapraklarıyla konuşurken görmediniz mi? Bayım nasıl görmezsiniz! Sabahattin Ali okudu şimdi rafa kaldırıyor, işte tam orda sallanan sandalyesi ve sol elinde kahvesi ile..
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta