Aşka Çağrı Şiiri - Dr Yusuf Polat

Aşk dediğin,
Bir akşam gelmeli insanın ömrüne,
Ne kapı çalmalı ne de izin istemeli.
Bir yağmur gibi düşmeli saçlarına,
Bir dua gibi yerleşmeli dudaklarına
Ve insan, o an anlamalı; artık
Hiçbir şeyin dün gibi olmayacağını

Ne zaman sevdim seni, bilmem.
Hangi bakışında başladı bu yangın
Hangi susuşunda
Kaybettim kendimi
Bir tek sen bilirsin belki,
Ben hâlâ o ilk karşılaşmanın
İçimde bıraktığı yerdeyim.
Aşk dediğin biraz çaresizlik aslında

İnsan kaçmak ister, gidemez.
Unutmak ister, unutamaz.
Bir ömür susturduğu ismi
Bir gece uykusunda haykırır.
Öyle bir sevmeli ki insan,
Zaman kıskanmalı ömrünü,
Gece sabaha kavuşmaktan utanmalı.
Bir kalp, başka kalpte yankı bulmalı

Ve dünya, bütün telaşını unutmalı.
Çünkü aşk dediğin,
Birini sevmek değildir yalnızca.
Bazen hiç gelmemiş birini beklemek,
Bazen yaşanmamış bir günü özlemek,
Bazen de insanın
Kendi kaderine
Bir başkasının gözlerinde rastlamasıdır.

Ve en acısı şudur: sevgili
İnsan herkesi unutabilir belki,
Ama kalbinin bir kez
Kendisi gibi çarptığı yeri asla unutamaz.