Aşk Yangını Şiiri - Özcan Nevres

Özcan Nevres
196

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Aşk Yangını


Elinde sprey boya,
Yazdı kaldırıma boydan boya.
Ölürüm yoluna Melda.
Bunun adı karasevda.
Melda yazıları gördü gülümsedi.
Dedi,
Be hey deli,
Adımı yazsan tüm kentin,
Tüm duvarlarına.
Sanma ki sana dönüp bakacağım.
Can senin, beden senin.
Uğruma ölmekse dileğin.
Hadi öl ki,
Öldükten sonra belki seni severim.
Her gün geçti,
Melda’nın penceresi önünden.
Her gün yazılar yazdı kaldırımlara,
Ve duvarlara.
Sprey boyaya verecek,
Parası kalmadığında,
Attı kendini denize.
Koşun denize adam düştü dediler.
Atladı balıkçının biri,
Çekip aldı sahile.
Çok su yuttu diye,
Kaldırdılar hastaneye.
Bir pusula getirdiler Melda’sından,
Sevinçten delirecekti neredeyse.
Pusulayı okudu umutla.
Olmadı başaramadın,
Aşkımı kazanamadın.
Kazanmak olsaydı amacın,
Giderdin sahilin en tenha yerine.
Ölümün mutlak olsun diye,
Taş bağlardın beline.
Taburcu edildiği gün,
İp aldı bakkaldan kalınca.
Üç gün sonra bir balıkçının ağına,
Ağır bir şey takıldı.
Umutla asıldı ağlara,
Gelen büyük bir kısmetti belki de.
Çıka çıka deli aşığın cesedi çıktı.
Kocaman bir taş bağlıydı belinde.
Özcan NEVRES

Özcan Nevres
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!